وبلاگ اختصاصی دکتر حسن عبدی

در کل زندگی، انسان با دو انگیزه اساسی درگیر است یکی تلاش جهت فهم بهتر جهان و دومی کوشش برای بهتر کردن این جهان.فهم بهتر جهان یعنی درک بکنیم که سازوکار جهان و زندگی چگونه کار می کند و درک خود از جهان را الگو و مدل سازی کنیم. ریاضیات توان مدل سازی و الگوسازی و فرصت تحلیل را فراهم می کند و ابزار درک بهتر جهان است.کوشش برای بهتر کردن آن بعد از درک حقیقت جهان و تحلیل وضع موجود شدنی است که اولی با تفکر تحلیلی و دومی با تفکر انتقادی و تفکر خلاقانه عملیاتی می شود.تفکر انتقادی از درک وضع موجود و شناخت مسائل و مشکلات شروع و با تفکر خلاقانه به ارئه راه حل ها منتهی می شود. اقتصاد توجه و تحلیل های اقتصادی در بهتر کردن وضع موجود بهترین دانش می باشد. بخوانید...

سه محور بنیادین رفتار انسانی قدرت، ثروت و لذت است. ثروت زیربنای قدرت و لذت است، یعنی دستیابی به ثروت تضمین کننده قدرت و لذات هم هست. در طول تاریخ بشری ابزارهای رسیدن به ثروت دستخوش تغییر شده است، به طوری که زور، زر و زمین در گذشته ابزارهای رسیدن به ثروت بودند و با تولد نظام سرمایه داری با خلق اثر ثروت ملل آدام اسمیت، تولید هم راه رسیدن به ثروت شد و امروز با مطرح شدن بحث کارآفرینی و خلق ایده ها و راه حل مسائل بشری کارآفرینی هم ابزار دستیابی به ثروت و قدرت و لذت است. بخوانید...

سریع جلوی مرگ زودرس خود را بگیریم و تغییر کنیم اگر مسیر درست نیست، تغییر کنیم اگر مساله داریم، تغییر کنیم اگر تمدن و کشورمان به سمت و سوی روشن و موفقیت پیش نمیرود، تغییر کنیم اگر وضعیت مالیمان خوب نیست، تغییر کنیم اگر زندگی بر وفق مراد نیست و تغییر از ذهنها شروع خواهد شد.ان الله لایغییر ما بقوم حتی یغییر ما بانفسهم بخوانید...

خواست خداوند بر این بود که روی زمین خلیفه و جانشین (قائم مقام) قرار دهد (بقره، 30: إِنِّي جَاعِلٌ فِي الأَرْضِ خَلِيفَةً) و خداوند موجودی به نام انسان را به وجود آورد و از روح خود در او دمید (حجر، 29: و نَفَخْتُ فِيهِ مِن رُّوحِي). خداوند پس از خلق شاهکار خود بر خود آفرین گفت (مومنون، 14: فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ). بلافاصله به تمام فرشتگان درگاهxadاش فرمود که بر شاهکار من سجده و تع...

خواست خداوند بر این بود که روی زمین خلیفه و جانشین (قائم مقام) قرار دهد (بقره، 30: إِنِّي جَاعِلٌ فِي الأَرْضِ خَلِيفَةً) و خداوند موجودی به نام انسان را به وجود آورد و از روح خود در او دمید (حجر، 29: و نَفَخْتُ فِيهِ مِن رُّوحِي). خداوند پس از خلق شاهکار خود بر خود آفرین گفت (مومنون، 14: فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ). بلافاصله به تمام فرشتگان درگاهxadاش فرمود که بر شاهکار من سجده و تعظیم کنید و سپس خداوند مخلوق خود را در آغوش گرفت، بوسید و در گوشش نجوا کرد که از رگ گردن به تو نزدیکتر هستم (نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ)، مبادا...